نیلوفرم متولد14 تیر

خلاصه قسمت اول

سه شنبه 3 شهریور 1388 12:22 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

اول درباره ی کمپانی شینهوا توضیح میده رییس

این شرکت به جای دریافت مدال میخواد که برای اجدادش یه مدرسه تاسیس کنه

ادامه مطلب

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 3 شهریور 1388 03:27 ب.ظ

boys over flower

دوشنبه 2 شهریور 1388 02:58 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

خوب میخوام خلاصه یه سریال کره ای رو براتون بزارم که اسمش پسران فراتر از گل boys over flower

Lee min ho در نقش گو جونپیو

Ko hye sonدر نقش گیوم جاندی

Kim hyon joonدر نقش یون جیهو

Kim bumدر نقش سو یی جانگ

Kim joonدر نقش سونگ ووبین

Kim so eunدر نقش گایول دوست جاندی

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: دوشنبه 2 شهریور 1388 03:32 ب.ظ

سری سوم والپیپرا

چهارشنبه 16 اردیبهشت 1388 01:57 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

سری دوم والپیپرا

سه شنبه 8 اردیبهشت 1388 08:12 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

خیابانی در کره به اسم تهران

سه شنبه 8 اردیبهشت 1388 07:46 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

من هر چی فکر کردم نفهیمیدم چرا

اینجا اسمش تهرانه

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 8 اردیبهشت 1388 07:53 ب.ظ

سلام

یکشنبه 6 اردیبهشت 1388 06:59 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

چنتا عکس خوشکل برای والپیپر گذاشتم

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

قاطی پاتی

سه شنبه 25 فروردین 1388 01:27 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

امروز میخوام هرچی دستم اومد بزارم

این حروف الفبا کره ای ف ندارن میخواستم اسممو

بنویسم دیدیم نداره تا حالا توجه کرده بودین هیچ

کدوم از اسماشون ف نداره

اینم نارو رفیق تسو

رییس موپالمو

سوسونو نمیدونم چرا تو فیلمی که

ایران میزاره میگه سوسانو

اینارو دیدین حتما کلی خندیدین

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: سه شنبه 25 فروردین 1388 01:39 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر

جشن سیزده فروردین ماه روز بسیار مبارک و فرخنده است. ایرانیان چون در مورد این روز آگاهی کمتری دارند آن روز را نحس می دانند و برای بیرون کردن نحسی از خانه و کاشانهً خود کنار جویبارها و سبزه ها می روند و به شادی می پردازند.

تا کنون هیچ دانشمندی ذکر نکرده که سیزده نوروز نحس است. بلکه قریب به اتفاق روز سیزده نوروز را بسیار مسعود و فرخنده دانسته اند. مثلا در صفحهً 266 آثار الباقیه جدولی برای سعد و نحس آورده شده که در آن سیزده نوروز که تیر روز نام دارد کلمهً ( سعد ) به معنی فرخنده آمده و به هیچ وجه نحوست و کراهت ندارد. بعد از اسلام چون سیزدهً تمام ماه ها را نحس می دانند به اشتباه سیزده عید نوروز را نیز نحس شمرده اند.



وقتی دربارهً نیکویی و فرخنده بودن روز سیزدهم نوروز بیشتر دقت و بررسی کنیم مشاهده می شود موضوع بسیار معقول و مستند به سوابق تاریخی است. سیزدهم هر ماه شمسی که تیر روز نامیده می شود مربوط به فرشتهً بزرگ و ارجمندی است که " تیر " نام دارد و در پهلوی آن را تیشتر می گویند. فرشتهً مقدس تیر در کیش مزدیستی مقام بلند و داستان شیرینی دارد. ایرانیان قدیم پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادی کردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده ایست به باغ و صحرا می رفتند و شادی می کردند و در حقیقت با این ترتیب رسمی بودن دورهً نوروز را به پایان میرسانیدند.

سبزه گره زدن

افسانهً آفرینش در ایران باستان و مسئلهً نخستین بشر و نخستین شاه و دانستن روایاتی دربارهً کیومرث حائز اهمیت زیادی است. در اوستا چندین بار از کیومرث سخن به میان آمده و او را اولین پادشاه و نیز نخستین بشر نامیده است. گفته های حمزه اصفهانی در کتاب سنی ملوک الارض و انبیاء و گفته های مسعودی در کتاب مروج الذهب جلد دوم و بیرونی در کتاب آثار الباقیه بر پایهً همان آگاهی است که در منابع پهلوی وجود دارد.

مشیه و مشیانه که پسر و دختر دوقلوی کیومرث بودند روز سیزده فروردین برای اولین بار در جهان با هم ازدواج نمودند. در آن زمان چون عقد و نکاحی شناخته شده نبود آن دو به وسیله گره زدن دو شاخه پایهً ازدواج خود را بنا نهادند. این مراسم را بویژه دختران و پسران دم بخت انجام میدادند و امروز هم دختران و پسران برای بستن پیمان زناشویی نیت می کنند و علف گره می زنند. این رسم از زمان کیانیان تقریباً متروک شد ولی در زمان هخامنشیان دوباره شروع شده و تا امروز باقی مانده است. در کتاب مجمل التواریخ چنین آمده " اول مردی که به زمین ظاهر شد پارسیان او را کل شاه گویند. پسر و دختری از او ماند که مشیه و مشیانه نام گرفتند و روز سیزدهً نوروز با هم ازدواج کردند و در مدت پنجاه سال هیجده فرزند بوجود آوردند و چون مردند جهان نود و چهار سال بی پادشاه بماند " . چنانکه در بحث جشن نوروز اشاره شد کردهای ایران و عراق که زرتشت را از خود می دانند روز سیزدهم فروردین را جزو جشن نوروز به حساب می آورند.



مقاله درباره سیزده بدر

در کتابهای تاریخی و ادبی سده های گذشته، که رسم ها، آیین جشن های نوروزی کهن را یاد و یادداشت کرده اند، چون تجارب الامم، آثار الباقیه، التفهیم، تاریخ بیهقی، مروج الذهب، زین الاخبار و نیز در شعر شاعران به ویژه شاعران دورهً غزنوی که بیشترین توصیف جشن ها را در بر دارد اشاره ای به " سیزده بدر " نمی یابیم. پرسش اینجاست که اگر در کتاب های تاریخی و ادبی گذ شته اشاره ای به سیزده بدر و هفت سین نمی یابیم آیا این رسم ها را باید پدیده ای جدید دانست و یا این که، رسمی کهن است، و به علت عام و عامیانه بودن در خور توجه نبوده و با معیارهای مورخان زمان ارزش و اعتبار ثبت و ضبط نداشته است؟ نگارنده حالت دوم را باور دارد. زیرا رسم و آیینی که بدین گونه در همه شهرها و روستاهای ایران همگانی است و در بین همهً قشرهای اجتماعی عمومیت دارد، نمی تواند عمری در حد دو نسل و سه نسل داشته باشد.

دیگر این که می دانیم کتابهای تاریخی و شعرهای شاعران، رویدادها و جشن های رسمی را که در حضور شاهان و خاصان دستگاه حکومتی بود، بیان و توصیف می کرد. ولی سیزده بدر، رسمی خانوادگی و عام و به بیانی دیگر پیش پا افتاده و همه پسند ( و نه شاه پسند ) بود.

از طرف دیگر، نوشتن رویدادهای روزی که رفتارها و گفتارهای خنده دار و غیر جدی، برای خود جایی باز کرده، تا " نحسی سیزده " آسانتر " در " برود، توجه مورخ و شاعر را به خود جلب نمی کرد. و شاید " نحس " بودن هم عاملی برای بیان نکردن بود. نحس و ناخوشایند بودن عدد 13 و دوری جستن از آن، در بسیاری از کشورها و نزد بسیاری از ملت ها، باوری کهن است. مسیحیان هیچ گاه سیزده نفر بر سر یک سفره غذا نمی خورند. در باور تازیان سیزدهمین روز هر ماه ناخوشایند است. ابوریحان بیرونی در جدول " روزهای مختار و مسعود و مکروه " در ایران کهن، روز سیزدهم ماه تیر را که ( تیر نام دارد ) منحوس ذکر کرده است.

سالهای زیادی فروردین ماه اول تابستان بود. یکی از نویسندگان در خاطره های هفتاد ساله اش از باور مردم شهر خود، قزوین، دربارهً سیزده بدر می نویسد : روز سیزده بدر جایز نبود برای دید و بازدید، به یک خانه رفت، هم صاحب خانه به فال بد میگرفت و می گفت نحوست را به خانه من آوردند و هم رونده، نمی خواست مبتلا به نحوست آن خانه شود.

روز سیزده باید به صحرا رفت. زیرا آنچه بلا در این سال بیاید، امروز مقدر و تقسیم می شود. پس خوب است ما در شهر و خانه خود نباشیم، شاید در تقسیم بلا، فراموش شده و از قلم بیفتیم. شباهتی که بین سیزده بدر و برخی از رسم های کاتارها( بازماندگاه مانویان در اروپا، که ترکیبی از اندیشه های زردشتی، فلسفهً باستان و مسیحیت دارند ) این پرسش را به ذهن می رساند که آیا هر دو ریشهً مشترک باستانی ندارند؟ کاتارها در روز عید " پاک " ( که برخی از سال ها به روز سیزده فروردین نزدیک است ) از خانه بیرون آمده و روز را در دامن صحرا و کنار کشتزار می گذرانند، و برای ناهار با خود تخم مرغ میبرند. در این روز پنهان کردن تخم مرغ در گوشه و کنار و پیدا کردن آنها سرگرمی کودکان است. سه شباهت ، یا سه ویژگی مشترک این دو عبارتند از :



1- آغاز محاسبهً هر دو از آغاز بهار و اعتدال ربیعی است.

2- در روز سیزده و عید پاک کاتارها به صحرا و دامان طبیعت می روند.

3- بازی و سرگرمی کودکان با تخم مرغ فقط در روزهای عید بهاری رسم است، نه فصلهای دیگر سال.

شباهت دیگر دروغ های روز اول آوریل، با شوخی های سیزده بدر است. روز اول آوریل، هر چهار سال یکبار مصادف با روز سیزده فروردین است ( و سه سال با 12 فروردین ). پیشینه و انگیزهً برگزاری سیزده بدر، هر چه باشد، در همهً شهرها و روستاها و عشیره های ایران، سیزدهمین روز فروردین، رسمی است که باید از خانه بیرون آمد و به باغ و کشتزارها رو آورد و به اصطلاح نحسی روز سیزده را بدر کرد.

خانواده ها در این روز به صورت گروهی و گاه چند خانواده با هم غذای ظهر را آماده کرده و نیز آجیل ها و خوردنی های سفرهً هفت سین را با خود برداشته، به دامان صحرا و طبیعت می روند و سبزهً هفت سین را با خود برده و به آب روان می اندازند. به دامن صحرا رفتن، شوخی و بازی کردن، دویدن، تاب خوردن و در هر حال جدی نبودن، از سرگرمی ها و ویژگی های روز سیزده است. گره زدن سبزه، به نیت باز شدن گره دشواری ها و برآورده شدن آرزوها، از جمله بیرون کردن نحسی است.



این باور، معروف است که " سبزه گره زدن " دختران " دم بخت "، شگونی برای ازدواج و همسر یابی، می باشد. در فرهنگ اساطیر برای رسم های سیزده بدر، معنی های تمثیلی آورده : شادی و خنده در این روز به معنی فروریختن اندیشه های تیره و پلیدی، روبوسی نماد آشتی و به منزله تزکیه، خوردن غذا در دشت نشانهً فدیه گوسفند بریان، به آب افکندن سبزه های تازه رسته - نشانه دادن هدیه به ایزد آب یا " ناهید " و گره زدن سبزه برای باز شدن بخت و تمثیلی برای پیوند زن و مرد برای تسلسل نسلها، رسم مسابقه ها به ویژه اسب دوانی - یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشکسالی است.

این باور همگانی چنان است که اگر خانواده ای نتواند به علتی تمام روز را به باغ و صحرا برود، به ویژه با دگرگونی های جامعه شهر امروز در بعد از ظهر، هر قدر هم مختصر، " برای گره زدن سبزه و بیرون کردن نحسی سیزده " به باغ یا گردشگاه عمومی می رود.

با دگرگونی های صنعتی، شغلی، بزرگ شدن شهرها، فراوانی وسیله های آمد و رفت سریع السیر، وسیله های ارتباط جمعی و ... به ناگزیر شهرداری های شهرهای بزرگ، دشواریهای آمد و رفت را پیش بینی می کنند. فراوانی اتومبیل و دیگر وسیله های آمد و رفت موتوری و نیز وسعت خانه سازی ها و شهرسازی ها، باعث شده که خانواده ها، سال به سال راه دورتری را برای " سیزده بدر " پشت سر بگذارند، تا سبزه و کشتزاری بیابند.



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: دوشنبه 17 فروردین 1388 09:20 ب.ظ

2

جمعه 7 فروردین 1388 12:27 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر
ارسال شده در: امپراتوری بادها ،

میخواستم اونجاهایی که جومونگ یه سویارو بغل میکنه بزارم ولی یادم اومد DvD دست پسرخالمه اشکالی نداره از امپراتوری بادها میزارم

این مال قسمت 18 فیلم بود که موهیل

مهرش گندله میشه یونو بغل میکه

دوجینم تصادفی این صحنرو میبینه بابا

تصادف یه دفعست نه دوبار یه بار دیگه

هم اینطوری شد حالا میزارم براتون

بعدشم قاط زدن یون عشق دوجین بود موهیل

دزدیدش البته دخترهم کم بدش نمیومد میدونید

همین کار موهیل باعث شد دوجین که دوست

صمیمی موهیل بود باهاش دشمن بشه راستی

دوجین پسر یونگ پو هست

اینم بار اول

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: جمعه 7 فروردین 1388 01:16 ب.ظ

1

جمعه 7 فروردین 1388 12:19 ب.ظ

نویسنده : نیلوفر
ارسال شده در: جومونگ ،

اقا من دیروز میخواستمخلاصه امپراتوری بادها رو بزارم حتی تا قسمت 6 هم نوشتم مامانم اومد میخواست بکشتم اگه بابام جلوشو نگرفته بود اللن من مرده بودم اخه ساعت 3:30 بود خلاصه تمام زحماتمان به باد رفت عوضش براتون عکس زن جومونگو گذاشتم

جومونگ تو جنگی که با هان شروع کرده بود گم میشه بابای این دختره پیداش میکنه